Verblijf op Aarde

  Actualiteiten vindt u hier

Weersverwachting voor vandaag


Laatste wolkenfoto
Klik hier voor meer astronomische gegevens.
Wordt elk uur ververst.

 
NAAR WEBLOG

De commissarissenpraktijk van Wiegel

Bij internetbedrijf Neconomy had de voor-
malig VVD-leider volgens beleggersvoorman Peter Paul de Vries een dubbele pet op (hij was óók commissaris bij een overgenomen bedrijf). Bij computerhandelaar Copaco had Wiegel vooral oog voor de twee grootaandeel-houders met wie hij "naar veluidt" nauw bevriend was. En bij Wessanen was hij medeverantwoordelijk voor de jarenlange waardevernietiging, onder meer als gevolg van de mislukte fusie met Bols in 1993.
Bekende Nederlanders, als Hans Wiegel, hebben volgens de beleggersvoorman, een extra verantwoordelijkheid.
"Zij moeten weten dat hun rol als toezichthouder met een vegrootglas wordt gevolgd", aldus De Vries.
 



De VVD over fraude en fraude-bestrijding
In Nederland zijn er meer dan 600.000 bedrij-ven en het kan natuurlijk niet zo zijn dat al deze bedrijven het etiket ‘fraude’ of ‘fraudegevoelig’ opgeplakt krijgen: ons land is geen fraudeland. Dus de rotte appels moeten aangepakt worden. Dat betekent onder andere een stevige Nederlandse Mede-dingingsautoriteit (NMa) en een stevige Autoriteit Financiële Markten (AFM).
De aandeelhoudersvergadering moet een grotere, corrigerende bevoegdheid krijgen. Dit blijkt ook uit de Code Tabaksblat en datgene wat het kabinet daarvan overneemt. De VVD wil dat het kabinet nog een stap verder gaat. De VVD heeft ervoor gepleit dat de verantwoordelijkheid voor de benoeming van leden van de raad van bestuur volledig bij de aandeelhoudersvergadering wordt gelegd. Geef de aandeelhouders niet alleen greep op de belangrijkste besluiten, maar ook op de benoeming van de leden van de raad van bestuur.

De VVD-fractie heeft altijd gepleit voor een heldere verdeling van verantwoordelijkheden, omdat dat uiteindelijk het beste middel is om organisaties effectief te kunnen aansturen. Inefficiency en een onheldere verantwoorde-lijkheidsverdeling leiden tot duikgedrag en vergroten uiteindelijk de ineffiency. Boven-dien maakt het fraude mogelijk.
Fraude en fraudegedrag kennen strafrechtelijke aspec-ten. Deze moeten grondig worden bestreden. Het strafrecht moet daarbij een belangrijke rol spelen.


Het was allemaal een spannend jongensboek

Daags nadat Van Aartsen als fractieleider was opgestapt na een tegenvallende uitkomst van de raadsverkiezingen, laat ijdeltuit Hans Wiegel de Volkskrant op 9 maart weten ook af te haken. "Het was een spannend jongens-boek", orakelt hij verder. Hij heeft schriftelijk laten weten niet meer voor het premierschap beschikbaar te zijn.
Dan denk ik aan wie? Want niemand heeft hem gevraagd. En als niemand je wat gevraagd heeft hoef je je ook niet ver-plicht te voelen tot een antwoord. Waar moet dat schriftelijke stuk naar toe zijn gestuurd?
Het is allemaal ouwe mannenpraat van iemand die zich nog alleen aan zijn sigaar kan vasthouden.

Kwaakgans Wiegel op agressieregulatie

Populist Hans Wiegel heeft er ander-maal voor gekozen het midden van de publiciteit te kiezen. Er zijn weer verkiezingen en dan gaat bij hem de andreline geweldig te keer. Hij heeft dan de onbedwingbare aan-vechting om op amechtige wijze overal zijn mening over te ventile-ren. Je denkt toch dat zo'n man, ook al is hij verslaafd aan mediabelangstelling, een beetje terughoudend is, nu bekend is dat hij als president-commissaris van computerbedrijf Copaco, een miljoenenfraude onder de roos hield.

Financieel directeur Wim Geraats verklaarde dat Wiegel in 2002 is ingelicht over de in zijn bedrijf gepleegde BTW-fraude. Toen was ook bekend dat de fraude, die in 2001 en 2002 speelde, kon leiden tot naheffingen van maar liefst maximaal 24 miljoen euro. Volgens de Volkskrant bevestigde Wiegel zelf dat hij in 2002 op de hoogte is gebracht. De man die altijd graag de onschuld zelf speelt en altijd bereid is te vertellen waar het bij anderen aan schort is nu zelf mikpunt van kritiek geworden.
Beleggersvoorman Peter Paul de Vries liet in de NRC weten dat van de vier door Wiegel bekleedde commissariaten die hij bij beursgenoteerde bedrijven vervulde, er slechts één succesvol was. Bij de andere drie heeft hij aantoonbaar gefaald. Wat vindt zijn partij van deze fraude? Op de website van de VVD is te lezen dat de VVD aan de kant van het slachtoffer staat. In de affaire met de fraude bij Wiegels bedrijf dient de VVD dus aan de kant van de benadeelde beleggers te staan.
Vorig jaar nog gaf de VVD een speciale verklaring uit naar aanlei-ding van een onderzoek op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Daarin zei de VVD-fractie geschrokken te zijn van de resultaten van het onderzoek naar de ‘Graaicultuur’ op bedoeld ministerie.


VVD-verkiezingsprogramma wil geen fraude bij bedrijfsleven

Integriteit in het bedrijfsleven en de over-heid en fraudebestrijding zijn van groot belang. En de andeelhouders moeten meer zeggenschap en controle krijgen. Dat staat in het verkiezingsprogramma van de VVD te lezen.
Eén van de problemen is volgens de VVD de vlucht van zeer velen uit hun verantwoorde-lijkheden.


Voor de bon vivant Wiegel betekent dit dat hij zijn terugkeer naar Den Haag kan verge-ten. Hij dient net als bij criminele jongeren, op zijn minst een training agressieregulatie te ondergaan. Want achter zijn quasi beminnelijke optredens gaat een ijsberg aan politieke agressie schuil. En wellicht dat mijnheertje Balkenende hem nog wat bijles kan geven over normen en waarden, zodat er iets gedaan kan worden aan de betrouwbaar-heid van zijn geschonden imago. Maar uit den Haag moet Hansje Wiegel wegblijven. Want ook daar zal hij de boel flessen.


U luistert naar Radio 2




 


Wiegel hield miljoenen-fraude uit jaarverslag

De kreukvrije en prominente VVD-er is nog steeds van m ening dat hij er juist aan gedaan heeft om dit buiten het jaarverslag te houden.
Dat zegt natuurlijk iets over de betrouwbaarheid van de president-commissaris. Wiegel die geen moment voorbij laat gaan om zijn ongeperfo-reerde
blazoen op te poetsen is door de mand gevallen. In de politiek was hij een grote praatjesmaker en kon hij zijn publiek met een ingestudeerde retoriek bespe-len. Hij was een man van "recht door zee." Hij was "helder en goudeerlijk". Tot een bepaald bedrag zoals nu blijkt.

Nu hij blijk heeft gegeven zich in het bedrijfsleven niet te schikken naar de heersende mores en voor aandeel-houders en andere belanghebbende het jaarverslag vervalst, mag niet worden aangenomen dat hij in de poli-tieke arena opeens de betrouwbare politicus is. Hij is onbetrouwbaar en uit dien hoofde is een terugkeer in de politiek, laat staan als minister-president ongewenst, hoezeer het meest reactionaire en conservatieve deel van zijn achterban hem de hemel inprijst.
Jacques Janssen


Van stemrechtbeperking tot vriendjespolitiek

Naast zijn politieke functies heeft Hans Wiegel tal van nevenfuncties vervuld, waaronder een aantal commissaria-ten. Wanneer alleen wordt gekeken naar beursgenoteerde ondernemingen, dan resteren vier commissariaten: bij ICT distributeur Copaco, ingenieursbu-reau Grontmij, internetbedrijf Newconomy en voedingsmiddelen-concern Wessanen. De VEB analyseer-de de ontwikkelingen bij deze onder-nemingen en de opstelling van com-missaris Wiegel. De conclusies zijn per saldo negatief.

- Bij drie van de vier commissariaten leden beleggers grote verliezen.
- Wiegel hield beschermingscon-structies in stand en zorgde ervoor dat de werkelijke kapitaalverschaffers hun stemrecht niet uit konden oefenen.
- Hij was mede verantwoordelijk voor de dramatisch mislukte fusie tussen Bols en Wessanen, maar trok daaruit - - Wiegel hield zwak management de hand boven het hoofd. niet de consequenties
- Hij steunde een veel te laag bod op Copaco door de familie Reijers, waarmee hij vriendschappelijke banden onderhoudt.
- Bij drie ondernemingen was sprake van onregelmatigheden waarbij mogelijk of waarschijnlijk wet- en regelgeving werden overtreden. Dat varieert van de schikking van Grontmij in het kader van de bouwfraude, de aanpassing van de jaarrekening bij Wessanen en de BTW-fraude bij Copaco.

De VEB komt tot de conclusie dat Wiegel een matig track record heeft als commissaris en toezichthouder, dat hij de belangen van aandeelhouders onvoldoende heeft behartigd en dat zijn opste
lling ten aanzien van transparantie en zeggenschap moeilijk te rijmen valt met het liberale gedachtegoed.

© Copyright 2006 - J.M.J.F.Janssen - Hilversum