Bij internetbedrijf
Neconomy had de voor-
malig VVD-leider volgens beleggersvoorman Peter Paul de Vries een dubbele
pet op (hij was óók commissaris bij een overgenomen bedrijf). Bij
computerhandelaar Copaco had Wiegel vooral oog voor de twee
grootaandeel-houders met wie hij "naar veluidt" nauw bevriend was. En bij Wessanen was hij medeverantwoordelijk voor de jarenlange waardevernietiging,
onder meer als gevolg van de mislukte fusie met Bols in 1993.
Bekende Nederlanders, als Hans Wiegel, hebben volgens de beleggersvoorman,
een extra verantwoordelijkheid. "Zij moeten weten dat hun rol als
toezichthouder met een vegrootglas wordt gevolgd", aldus De Vries.
De
VVD over fraude en fraude-bestrijding
In Nederland zijn er meer dan 600.000 bedrij-ven en het kan natuurlijk niet
zo zijn dat al deze bedrijven het etiket ‘fraude’ of ‘fraudegevoelig’
opgeplakt krijgen: ons land is geen fraudeland. Dus de rotte appels moeten
aangepakt worden. Dat betekent onder andere een stevige Nederlandse
Mede-dingingsautoriteit (NMa) en een stevige Autoriteit Financiële Markten
(AFM).
De aandeelhoudersvergadering moet een grotere, corrigerende bevoegdheid
krijgen. Dit blijkt ook uit de Code Tabaksblat en datgene wat het kabinet
daarvan overneemt. De VVD wil dat het kabinet nog een stap verder gaat. De
VVD heeft ervoor gepleit dat de verantwoordelijkheid voor de benoeming van
leden van de raad van bestuur volledig bij de aandeelhoudersvergadering
wordt gelegd. Geef de aandeelhouders niet alleen greep op de belangrijkste
besluiten, maar ook op de benoeming van de leden van de raad van bestuur.
De VVD-fractie heeft altijd
gepleit voor een heldere verdeling van verantwoordelijkheden, omdat dat
uiteindelijk het beste middel is om organisaties effectief te kunnen
aansturen. Inefficiency en een onheldere verantwoorde-lijkheidsverdeling
leiden tot duikgedrag en vergroten uiteindelijk de ineffiency. Boven-dien
maakt het fraude mogelijk.
Fraude en fraudegedrag
kennen strafrechtelijke aspec-ten. Deze moeten grondig worden bestreden. Het
strafrecht moet daarbij een belangrijke rol spelen.
Het was allemaal een spannend
jongensboek
Daags
nadat Van Aartsen als fractieleider was opgestapt na een tegenvallende
uitkomst van de raadsverkiezingen, laat ijdeltuit Hans Wiegel de Volkskrant
op 9 maart weten ook af te haken. "Het was een spannend jongens-boek",
orakelt hij verder. Hij heeft schriftelijk laten weten niet meer voor het
premierschap beschikbaar te zijn.
Dan denk ik aan wie? Want niemand heeft hem
gevraagd. En als niemand je wat gevraagd heeft hoef je je ook niet
ver-plicht te voelen tot een antwoord. Waar moet dat schriftelijke stuk naar
toe zijn gestuurd?
Het is allemaal ouwe mannenpraat van iemand die zich nog alleen aan zijn
sigaar kan vasthouden.
Kwaakgans Wiegel op
agressieregulatie
Populist Hans Wiegel heeft er ander-maal voor gekozen het midden van de publiciteit te kiezen. Er zijn weer verkiezingen en dan
gaat bij hem de andreline geweldig te keer. Hij heeft dan de onbedwingbare aan-vechting om op
amechtige wijze overal zijn mening over te ventile-ren. Je denkt toch dat
zo'n man, ook al is hij verslaafd aan mediabelangstelling, een beetje
terughoudend is, nu bekend is dat hij als president-commissaris van
computerbedrijf Copaco, een miljoenenfraude onder de roos hield.
Financieel directeur Wim Geraats verklaarde
dat Wiegel in 2002 is ingelicht over de in zijn bedrijf gepleegde BTW-fraude.
Toen was ook bekend dat de fraude, die in 2001 en 2002 speelde, kon leiden
tot naheffingen van maar liefst maximaal 24 miljoen euro. Volgens de
Volkskrant bevestigde Wiegel zelf dat hij in 2002 op de hoogte is gebracht.
De man die altijd graag de onschuld zelf speelt en altijd bereid is te
vertellen waar het bij anderen aan schort is nu zelf mikpunt van kritiek
geworden.
Beleggersvoorman Peter Paul de Vries liet in de NRC weten dat van de vier
door Wiegel bekleedde commissariaten die hij bij beursgenoteerde bedrijven
vervulde, er slechts één succesvol was. Bij de andere drie heeft hij
aantoonbaar gefaald. Wat vindt zijn partij van deze fraude? Op de website
van de VVD is te lezen dat de VVD aan de kant van het slachtoffer staat. In
de affaire met de fraude bij Wiegels bedrijf dient de VVD dus aan de kant
van de benadeelde beleggers te staan.
Vorig jaar nog gaf de VVD een speciale
verklaring uit naar aanlei-ding van een onderzoek op het ministerie van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Daarin zei
de VVD-fractie geschrokken te zijn van de
resultaten van het onderzoek naar de ‘Graaicultuur’ op bedoeld ministerie.
VVD-verkiezingsprogramma
wil geen fraude bij bedrijfsleven
Integriteit in het bedrijfsleven en de over-heid en fraudebestrijding zijn
van groot belang. En de andeelhouders moeten meer zeggenschap en controle
krijgen. Dat staat in het verkiezingsprogramma van de VVD te lezen.
Eén van de problemen is volgens de VVD de vlucht van zeer velen uit hun
verantwoorde-lijkheden.
Voor de bon vivant Wiegel betekent dit dat hij zijn terugkeer naar Den Haag
kan verge-ten. Hij dient net als bij criminele jongeren, op zijn minst een
training agressieregulatie te ondergaan. Want achter zijn quasi
beminnelijke optredens gaat een ijsberg aan politieke agressie schuil. En
wellicht dat mijnheertje Balkenende hem nog wat bijles kan geven over normen
en waarden, zodat er iets gedaan kan worden aan de betrouwbaar-heid van zijn
geschonden imago. Maar uit den Haag moet Hansje Wiegel wegblijven. Want ook
daar zal hij de boel flessen.
U
luistert naar Radio 2
Wiegel hield miljoenen-fraude uit jaarverslag
De kreukvrije en prominente VVD-er is nog steeds van m
ening dat hij
er juist aan gedaan heeft om dit buiten het jaarverslag te houden.
Dat zegt natuurlijk iets over de betrouwbaarheid van de
president-commissaris. Wiegel die geen moment voorbij laat gaan om
zijn ongeperfo-reerde
blazoen op te poetsen is door de mand gevallen. In de
politiek was hij een grote praatjesmaker en kon hij zijn publiek met een
ingestudeerde
retoriek bespe-len. Hij was een man van "recht door zee." Hij was "helder
en goudeerlijk". Tot een bepaald bedrag zoals nu blijkt.
Nu hij blijk heeft gegeven zich in het bedrijfsleven niet te schikken naar
de heersende mores en voor aandeel-houders en andere belanghebbende het
jaarverslag vervalst, mag niet worden aangenomen dat hij in de poli-tieke
arena opeens de betrouwbare politicus is. Hij is onbetrouwbaar en uit dien
hoofde is een terugkeer in de politiek, laat staan als minister-president ongewenst, hoezeer het meest reactionaire en conservatieve deel van zijn
achterban hem de hemel inprijst.
Jacques Janssen
Van stemrechtbeperking tot vriendjespolitiek
Naast zijn politieke functies heeft
Hans Wiegel tal van nevenfuncties vervuld, waaronder een aantal
commissaria-ten. Wanneer alleen wordt gekeken naar beursgenoteerde
ondernemingen, dan resteren vier commissariaten: bij ICT distributeur
Copaco, ingenieursbu-reau Grontmij, internetbedrijf Newconomy en voedingsmiddelen-concern Wessanen.
De VEB analyseer-de de ontwikkelingen bij deze onder-nemingen en de
opstelling van com-missaris Wiegel. De conclusies zijn per saldo
negatief.
- Bij drie van de vier commissariaten leden beleggers
grote verliezen.
- Wiegel hield beschermingscon-structies in stand en zorgde
ervoor dat de werkelijke kapitaalverschaffers hun stemrecht niet uit
konden oefenen.
- Hij was mede verantwoordelijk voor de dramatisch mislukte
fusie tussen Bols en Wessanen, maar trok daaruit - - Wiegel hield zwak management de hand boven het hoofd.
niet de consequenties
- Hij steunde een veel te laag bod op Copaco door de familie
Reijers, waarmee hij vriendschappelijke banden onderhoudt.
- Bij drie ondernemingen was sprake van onregelmatigheden
waarbij mogelijk of waarschijnlijk wet- en regelgeving werden overtreden.
Dat varieert van de schikking van Grontmij in het kader van de bouwfraude,
de aanpassing van de jaarrekening bij Wessanen en de BTW-fraude bij Copaco.
De VEB komt tot de conclusie dat Wiegel een matig track
record heeft als commissaris en toezichthouder, dat hij de belangen van
aandeelhouders onvoldoende heeft behartigd en dat zijn opstelling ten
aanzien van transparantie en zeggenschap moeilijk te rijmen valt met het
liberale gedachtegoed.
