|
Dominant en autoritair
gedrag ontstaat bij gebrek aan voldoende tegenspel
|
Misbruik van huurpenningen is gemeengoed geworden
Juist bij woningcorporaties, waarvan geacht mag worden dat ze een sociale
taak hebben en in de publieke sector actief zijn, mag verwacht worden dat
bestuurders en directeuren, terughoudend zijn in de beloning van zichzelf.
Gaat
het hier slechts om
een incidentele uitschieter of is het gemeengoed geworden dat je in de
volkshuisvestingssector op gemakkelijke wijze je uit de huuropbrengsten
een vorstelijk salaris kan toeëigenen, terwijl de huurders met minima een
lange weg moeten gaan om
huurtoeslag te krijgen?
Salarisoverzicht uit de Volkskrant 26 augustus
2006
Benedenstaande tekst is ontleend aan een artikel in de volkskrant van 26
augustus 2006.
De boekhouder bij woningcorporatie De Alliantie heeft alle zeilen moeten
bijzetten om de salariskosten van zijn directeur uit te leggen. Toen de
Volkskrant vorig jaar naar het inkomen van Jim Schuyt informeerde, had de
corporatie het bedrag van 187 duizend opgegeven, waarmee de directeur rond
de dertigste plaats op de ranglijst uitkwam. In de ranglijst over 2005
prijkt Schuyt plots met een bedrag van 297 duizend euro op de tweede plaats,
op gepaste afstand overigens van grootverdiener Erik Staal van Vestia.
Het
inkomen van de Alliantie-directeur is wel enigszins gestegen, zegt Schuyt.
Maar de stijging wordt vooral veroorzaakt doordat de corporatie heeft zitten
schuiven met kostenposten. Zo werden in 2004 nog enkele posten (zoals
pensioenen) buiten beschouwing gelaten. ‘De Alliantie gebruikt mooie
woorden om te verhullen dat ze vorig jaar fouten hebben gemaakt’, zegt
een accountant van een gerenommeerd kantoor, die de toelichting van de
corporatie heeft bestudeerd. De Alliantie is niet de enige corporatie die
worstelt met de richtlijnen voor publicatie van salarissen. In de
jaarverslagen reppen de corporaties over zes verschillende regelingen over
openbaarheid van salarissen. ‘Corporaties doen net alsof het heel
ingewikkeld is’, zegt de accountant. Maar er is maar een richtlijn
waaraan zij zich moeten houden: de Wet openbaarmaking uit publieke middelen
gefinancierde
|
 topinkomens, WOPT. ‘Die regeling is duidelijk: een corporatie
moet alle kostenposten meetellen.’
De
onduidelijkheid waarmee sommige corporaties de salarissen verantwoorden,
maakt het lastig te bepalen of en hoeveel het gemiddelde inkomen van een
corporatiedirecteur is gestegen. Het goede nieuws is
echter dat corporaties in jaarverslagen al veel meer informatie verstrekken
dan vorig jaar. Van de 50 corporaties hadden er vorig jaar slechts 25
informatie in hun jaarverslag staan en waren er 20 bereid desgevraagd een
mondelinge toelichting te geven. Dit jaar weigert alleen Vitalis
gedetailleerde informatie te publiceren, maar de Amersfoortse corporatie
meldt er wel bij dat het inkomen zich onder het nieuwe salaris van de
minister president (158 duizend euro) bevindt.
Volgens de nieuwe wet
moeten alle inkomens hoger dan deze ‘Balkenende-norm’ worden gepubliceerd;
dus ook als het andere medewer-kers betreft. Zo meldt Rochdale de
ontslagvergoe-dingen van vijftien medewerkers, variërend van 178 tot 484
duizend euro, die het bedrijf tezamen vier miljoen euro kosten. Bij Portaal
werken naast de directeur nog drie functionarissen die tussen de 174 en
240 duizend euro verdienen. Portaal was vorig jaar ook nog 350 duizend euro
kwijt aan het inhuren van een interim-manager, nadat de directeur de laan
was uitgestuurd. Aangezien de tarieven van interim-managers moeilijk zijn te
vergelijken met salariskosten van directeuren in vaste dienst, is het
inkomen van Portaal niet opgenomen in de toptien van corporatiesalarissen.
Ook bij twee andere corporaties, Corporatiehol-ding Friesland en Staedion, is
een interim-manager actief.
Acht corporatiedirecteuren wisten vorig jaar een gouden handdruk binnen te
halen. Twee bestuurders van SWS uit Eindhoven staan met een miljoen euro per
persoon bovenaan. Ook bij Corporatieholding Friesland (drie bestuurders) en
Het Oosten, Wooncom en de Woonplaats werden
afscheidsbonussen uitgedeeld. De bedragen tellen niet mee in de
salarislijst.
 Als
deze ruis uit de salarissen is gehaald, is te bepalen hoeveel een directeur
verdient. Een doorsnee voorzitter van de raad van bestuur bij een corporatie
kostte vorig jaar aan salaris, premies, vergoedingen en lease-auto’s 192
duizend euro; een stijging van 3,8 procent ten opzichte van 2004.
Het is nog erger dan de Volkskrant meldt. Ieder-een kan het
jaarverslag
downloaden. Makke-lijker is om even hierop het kopje te klikken.
6 september 2006 |
