Verblijf op Aarde
Ik doe wat ik zeg en afspraak is afspraak
De minister van Vreemdelingenzakenzaken en Integratie tekent zichzelf als politieke illusionist

            Het dossier Ayaan komt op straat te liggen als de VARA de Zembla documentaire ‘De heilige Ayaan’ over het verzonnen vluchtverhaal van Ayaan Hirsi Ali op donderdag 11 mei 2005 uitzend. Dit leidt binnen vijf dagen tot een hectisch en chaotisch Kamerdebat dat ver tot in de nachtelijke uren duurt en waarbij met behulp van een motie van notabene regeringspartij CDA de minister gedwongen wordt haar aanvankelijke standpunt in heroverweging te nemen. Dat leidt eind juni tot een hernieuwd standpunt met als gevolg een nieuw tumultueus debat in de Tweede Kamer, met als dieptepunt de val van het kabinet Balkenende II. D66 krijgt plotseling de schuld van dit alles omdat de D66-fractie een motie van afkeuring tegen Verdonk heeft gesteund, die overigens geen meerderheid haalde.

            Twee dagen na de uitzending van de Zembla documentaire ‘De heilige Ayaan’, waarin de leugens van Ayaan Hirsi ALi over haar naam, leeftijd, geboorteland en het vluchtverhaal centraal stonden, laat minister Verdonk via de media weten dat mevrouw zich nergens zorgen over hoefde te maken.
            Maar Verdonk is er niet gerust op en laat in het daaropvolgende weekend wat onderzoek verrichten. Op de donderdag van de uitzending en ook op vrijdag had ze contact met mevrouw Ayaan Hirsi Ali, die net de onderhandelingen met haar nieuwe werkgever, het American Enterprise Institute, met succes had afgerond. Omdat Ayaan Hirsi Ali haar appartement moest verlaten, besloot ze met ingang van 1 september de Tweede Kamer te verlaten.

            Tweede Kamerlid de heer Hilbrand Nawijn, zich losgemaakt uit de Lijst Pim Fortuyn (LPF), stuurt minister Verdonk een tiental schriftelijke vragen over wat allemaal via de Zembla uitzending tot hem was gekomen. Nawijn die vroeger een eigen advocatenkantoor in Zoetermeer heeft gehad, o.a. directeur van de IND is geweest en in het eerste kabinet Balkenende voor de LPF minister voor Vreemdelingenbeleid en Integratie was, rook zijn kans om te bewijzen dat hij het beste jongetje van de klas is. Hij zou Verdonk wel eens een poepie laten ruiken. Op zeer suggestieve wijze stelde hij de navolgende tien vragen: 

1. Hebt u kennisgenomen van de uitzending van Zembla d.d. 11 mei 2006 inzake de achtergronden van Tweede Kamerlid Hirsi Ali?

2. Is het waar dat, zoals in de onderstaande samenvatting van de redactie van Zembla op Internet staat vermeld, mevrouw Hirsi Ali bij aankomst in Nederland haar geboortedatum heeft vervalst, een verkeerde naam heeft opgegeven en een verhaal heeft verzonnen om in Nederland asiel te krijgen?

3. Klopt de informatie uit onderstaande samenvatting van de redactie van Zembla dat mevrouw Hirsi Ali de VVD-leiding heeft geïnformeerd over haar verzonnen verhaal voordat zij werd gepresenteerd als kandidaat-Kamerlid?

4. Bent u bereid om hier nader onderzoek naar te laten verrichten en hierover de Tweede Kamer te informeren? Zo neen, waarom niet?

5. Is het waar dat mevrouw Hirsi Ali destijds lange tijd in Kenia heeft verbleven en aldaar een verblijfsvergunning heeft gehad?

6. Heeft mevrouw Hirsi Ali dat tegen de contactambtenaar bij haar asielverhoor verteld?

7. Heeft mevrouw Hirsi Ali ook tegen de IND verzwegen dat zij via Kenia en Duitsland naar ons land is gekomen?
Zo ja, is het waar dat zowel Kenia als Duitsland als zogenaamde landen van eerste opvang golden, alwaar mevrouw Hirsi Ali voldoende bescherming tegen terugzending naar Somalië kon genieten? 

8. Bent u bereid de Tweede Kamer te informeren over de wijze waarop de besluitvorming door de IND destijds tot stand is gekomen?

9. Is het u bekend dat door het verstrekken van onjuiste informatie in administratieve procedures de basis aan vergunningverlening door de overheid komt te ontvallen?

10. Is het verstrekken van onjuiste informatie in de asielprocedure voor u aanleiding, zowel haar Nederlanderschap als asielstatus, in te trekken?

            Het antwoord van de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie liet niet lang op zich wachten. Naar later bleek, had ze deze vragen binnen 24 uur beantwoord. Ten aanzien van de vragen 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10 laat Verdonk weten:
            “Ik heb kennisgenomen van de uitzending van Zembla d.d. 11 mei 2006 inzake de achtergronden van Tweede Kamerlid Hirsi Ali en op grond daarvan besloten nader onderzoek in te stellen. In het kader hiervan heb ik betrokkene per brief meegedeeld dat op grond van deze uitzending en de nu bekende gegevens vooralsnog moet worden aangenomen dat zij geacht wordt het Nederlanderschap niet te hebben verkregen, dit in lijn met jurisprudentie van de Hoge Raad.
            1. Betrokkene heeft de mogelijkheid hier, na verzending van deze brief, binnen zes weken op te reageren. Uiteraard ben ik bereid de Kamer nader, zo nodig vertrouwelijk, over de uitkomsten van het onderzoek te informeren en meer specifiek op de gestelde vragen in te gaan.
            3. De beantwoording van deze vraag ligt niet op mijn weg maar op die van de VVD-leiding.”

            Dat deze vragen de minister via de Kamervoorzitter hebben bereikt is al discutabel, maar dat de minister de boel in de publiciteit gooit zonder rekening te houden met de privacy van betrokkene is werkelijk beschamend.

            Op zaterdag 13 mei verscheen er in dagblad Trouw een artikel waarin de Maastrichtse hoogleraar rechtsvergelijking en intenationaal privaatrecht, prof.dr. Gerard-René de Groot betoogde dat een arrest van de Hoge Raad, waarin werd bepaald dat een Irakees gezin zijn Nederlanderschap verloor op grond van foutieve informatie, ook op mevrouw Ayaan Hirsi Ali van toepassing was. Bij Verdonk ging de adrenaline fors omhoog. Als dat verhaal uit de Zembla documentaire waar is kan dat op gespannen voet staan met haar verkregen Nederlanderschap. Ayaan Hirsi Ali heeft eigenlijk nooit het Nederlanderschap gekregen, zo gaat het door haar hoofd. Jemineetje, als dat uitkomt, als dat morgen in dit land nóg iemand weet behalve zij, zijn de poppen aan het dansen. En zeker als ze daar niets tegen onderneemt. Ze moet in actie komen. En als dat weekend voorbij is gegaan, blijkt dat ze er maandag niet anders over denkt. De ambtenaren van Verdonk kwamen tot dezelfde conclusie als de Maastrichtse hoogleraar rechtsvergelijking en internationaal privaatrecht. Ze schrok er wel een beetje van: iemand die sinds 2003 lid van de Tweede Kamer is, maar nooit het Nederlanderschap heeft gekregen, terwijl dat wel een vereiste is om in de Tweede Kamer op een stoel te zitten. Als ze ooit kon laten zien dat ze guts had en helemaal niet vies was van daadkracht, dan was dit wel het moment in haar race om de verkiezing van het lijsttrekkerschap van de VVD haar visitekaartje af te geven. Ze wist van zichzelf dat ze niets abnormaals deed als ze het Nederlanderschap van zou intrekken. Dat gebeurde wel vaker met asielaanvragers die gelogen hadden over hun naam, geboortedatum en wat dies meer zij. En omdat zij altijd in het land predikte dat de wet voor iedereen hetzelfde is en daarbij zei: gelijke monniken, gelijke kappen, wist ze dat ze goed zat. Ze loopt met forse stappen door haar kamer en met elke stap groeit haar zelfverzekerdheid. Het komt ook allemaal zo mooi uit. Met de ontzegging aan van haar Nederlandschap levert ze daarnaast het bewijs dat ze voor vriendjes en bekenden geen uitzondering maakt. De wet is voor iedereen gelijk, basta. Niemand, ook in het parlement niet, niemand van die 150 gasten kan haar dat nadoen. En bovenal, in het land zou haar populariteit dusdanig groeien dat Pim Fortuin er jaloers op zou zijn. Ze zou op handen gedragen worden. Respect zou haar deel zijn om zo resoluut en zonder aanzien des persoon in de Haagse kaasstolp op te treden.

            Naarmate de maandag vorderde kreeg haar vastberadenheid duidelijker vorm. Ze overlegde met haar ambtenaren over de wijze waarop ze dit wilde ‘afhandelen’ en waarvan de beantwoording van de Kamervragen van Nawijn over Hirsi Ali’s positie, mede deel uitmaakte. Dat was nu ook niet zo moeilijk meer. Ze heeft niet erg veel overtuigingskracht nodig om de zaak met hen tegen vijf uur, wanneer haar kamer met juristen en ambtenaren van de IND gevuld is, rond te hebben. Ze laat wat broodjes met soep aanrukken, want tegen half zeven heeft ze op haar kamer een afspraak met de VVD-top. Tweede Kamer voorzitter Frans Weisglas en fractievoorzitter Willibrord van Beek hebben even tijd vrij gemaakt om haar verhaal over Ayaan aan te horen. Ze had voor hen een explosieve mededeling maar verwachtte van hen verder geen problemen. Waarom ook. Zij kunnen de feiten niet veranderen. En die zijn zoals ze daar liggen.

           Inmiddels belde Gerrit Zalm, op wiens voordracht Ayaan Hirsi Ali op de verkiezingslijst is gekomen, op. Hij hoorde van Van Beek dat er iets met Hirsi Ali aan de hand was en wilde graag er bij zijn als oud-partijleider en een beetje als peetvader van Hirsi Ai. Hij had immers Hirsi Ali met beide armen in de VVD verwelkomd en kon goed met haar opschieten. Verdonk kon niet zo gauw wat bezwaren bedenken en meende per saldo dat het niet gek was als ook Zalm er in gekend was. Men zou haar niets kunnen verwijten met de hele VVD-top in haar kamer.
            Om te beginnen verteld ze dat ze ook contact heeft gehad met de minister-president en dat ze hem verteld heeft van haar bevindingen, die ze vervolgens aan haar partijgenoten meedeelt. Ook de Kamervragen van Nawijn, die op deze zaak betrekking hebben zijn inmiddels beantwoord en liggen gereed voor verzending. Maar ze kan die best nog even ophouden. Het drietal is verbaasd en ontgoocheld, zo kan ze zich herinneren. Inhoudelijk wordt de toelichting verzocht door drie van haar departementale ambtenaren, die eveneens aanwezig zijn. Zalm is de eerste die het woord neemt en haar probeert duidelijk te maken welke consequenties dit kan hebben. Vervolgens dient Weisglas zich aan, die zijn partijgenoten er op wijst dat zijn aanwezigheid gezien moet worden als voorzitter van de Tweede Kamer, aangezien het gaat om een lid van die Tweede Kamer. Hij realiseert zich evenals Zalm dat openbaarmaking van een en ander nogal wat stof zal doen opwaaien. Als Kamervoorzitter weet Weisglas onmiddellijk wat dit betekent: dan had Hirsi Ali in 2003 nooit in het parlement zitting mogen nemen. Hij vraagt Verdonk naar het vervolg.
De minister deelt mee dat ze een brief voor Hirsi Ali gereed heeft waarin haar wordt meegedeeld dat bij haar het Nederlanderschap niet is ingetreden, een en ander naar aanleiding van een arrest vorig jaar door de Hoge Raad. Zij krijgt de gebruikelijke termijn van zes weken om hierop te reageren, waarna Verdonk een definitief standpunt inneemt. Stilte vult haar kamer. Zalm murmelt nog iets van:

            “Zou je dat nu wel doen Rita, je haalt een boel overhoop en bezorgd de VVD een hoop narigheid.”

            Dat was ze niet met Gerrit eens:

            “Zo heet wordt de soep niet gegeten, Gerrit.”
            Zalm is verbijsterd. Nog onlangs heeft de Rekenkamer een onderzoek ingesteld naar de grote achterstanden bij de immigratiedienst IND. Nu hebben de ambtenaren van Verdonk in minder dan twee werkdagen vastgesteld dat Hirsi Ali vanwege de leugens over haar naam en geboortedatum nimmer de Nederlandse nationaliteit heeft verkregen. Het besluit daarover uit 1997 staat op naam van Hirsi Ali en niet op haar werkelijke naam, Iris Magan. Het is dus aan een fictieve persoon verleend.

            Zalm brengt onder haar aandacht dat Ayaan bij gelegenheid van haar vertrek naar de Verenigde Staten tijdens een persconferentie morgen haar vertrek zal toelichten.
            “Wacht nou eerst die persconferentie af voordat je haar die brief schrijft. Gun haar de eer te vertellen waarom ze de Kamer gaat verlaten.”
            Verdonk heeft een sterk punt:
            “Stel dat bekend wordt dat ik de uitkomst van het onderzoek heb stilgehouden om mijn partij een plezier te doen? Dan is de verontwaardiging niet van de lucht.”
            Reden voor Weisglas om Verdonk op het hart te binden niet langer te wachten om de antwoorden op de vragen van Nawijn zo snel mogelijk naar de Kamer te sturen.
            Met haar typische rechtlijnigheid wrijft zij Zalm en Van Beek onder de neus dat het onderzoek naar Hirsi Ali klaar is en dus naar buiten kan. Het gaat hier om een even gewichtige als principiële zaak: een lid van het parlement zal als gevolg van de beslissing haar zetel moeten inleveren.

            Zalm en Van Beek zeggen haar nog bij Ayaan langs te gaan, waarbij Zalm nog een keer tegen Rita zegt dat ze er nog eens een nachtje over moet slapen. Verdonk knikt begrijpend en laat de heren uit.

            Mevrouw Hirsi Ali luistert enigszins gespannen naar wat Zalm en Van Beek haar te vertellen hebben. De advocaat van Hirsi Ali is inmiddels ook aangeschoven. Zalm en Van Beek melden haar het slechte nieuws en hun verzoek aan Verdonk om dit pas na de persconferentie van Hirsi Ali bekend te maken. In de woonkamer nemen zij de ontstane politieke situatie door. Zij heeft de doortastendheid en daadkracht van Verdonk politiek altijd gesteund en weten te verklaren, maar nu het haar zelf betreft raakt het haar zichtbaar. Haar verhaal voor de persconferentie van morgen zal nu een heel ander verhaal worden. Ze besluit dat ze met onmiddellijke ingang de Tweede Kamer verlaat. Ze zal er niet meer terugkeren, ook in het gebouw niet. Aan Van Beek vraagt ze of deze op haar kamer haar persoonlijke spullen waaronder de agenda voor haar in veiligheid wil brengen. Hij belooft daar graag gevolg aan te geven. Zalm respecteert haar besluit en vooral de wijze waarop ze dat enigszins onderkoeld verwoord. Ze zal de draagwijdte nog niet helemaal beseffen, zo vermoed hij. En hij beloofd haar morgen bij de persconferentie aanwezig te zijn om haar moreel te steunen. Ze laat merken hierdoor ontroerd te zijn en dit gebaar zeer op prijs te stellen. Aan het einde van die avond weet heel Nederland dat Ayaan Hirsi Ali het Nederlanderschap niet gekregen heeft. Verdonk legt het zelf uit op de televisie. Mevrouw Hirsi Ali heeft hierover vanavond van haar een brief ontvangen. Thuis gekomen zit Verdonk net als de rest van Nederland voor de buis en kijkt naar haar vastberaden optredens. Zalm kijkt onthutst naar de TV-beelden en kan niet nalaten hartgrondig te vloeken. De kogel is door de kerk en Verdonk is een gelukkig mens.
            Het is deze vrouw die zelf op de televisie bekend maakt dat Ayaan een vriendin van haar is. Het is deze vrouw die haar vriendin het Nederlanderschap wil ontzeggen. Dat zijn geen twee zaken die met elkaar te rijmen zijn. Een normaal mens zou in die positie, dat hij zijn vriend van zijn meest fundamentele positie zou beroven, zijn functie neerleggen of ontslag nemen. Want, wat is belangrijker in het leven? Verdonk wil er haar vriendin voor opofferen.

            Als de zon opnieuw is opgekomen is het dinsdag 16 mei die voor velen een hectische dag zal worden. Al snel staat vast dat Verdonks besluit voor de nodige opwinding zorgt. Vriend en vijand mengen zich in een publiek debat dat radio en televisie die dag zal beheersen. Tijdens de vergadering van de VVD-fractie die ochtend wordt er gehuild en gescholden. Weinigen kunnen enig begrip voor Verdonk opbrengen en zeker niet als het tot iedereen doordringt dat Ayaan de Tweede Kamer moet verlaten. Oud-fractievoorzitter Jozias van Aartsen kan zijn boosheid over zoveel rampspoed van Verdonk niet onderdrukken. Andere fractieleden geven anoniem uiting aan hun gevoelens en hopen dat er een einde komt aan Verdonks tijdperk. Fractielid Bibi de Vries, neemt het ondubbelzinnig voor Ayaan Hirsi Ali op en zegt huilend en met overslaande stem dat als haar iets overkomt partijgenoten bloed aan hun handen hebben.

            Kortom, de beslissing van VVD-minister Verdonk over het Nederlanderschap van Hirsi Ali en haar haast dit wereldkundig te maken, slaat bij de VVD- fractie in als een bom. Deze schaart zich die dinsdagmorgen als één man achter Ayaan. In de besloten fractievergadering van liberalen vechten verdriet, verbijstering en woede om voorrang. Sommige fractieleden vermoeden in Verdonks campagneleider Kay van der Linde het kwade genius te zijn. Een groep prominente Nederlanders schreef vandaag in het NRC Handelsblad dat Ayaan Hirsi Ali aanvankelijk misschien geen echte vluchteling was, maar dat zij dat de laatste vier jaar zeker is geworden.

            Ook in het buitenland heeft men inmiddels kennis genomen van Verdonks actie. Op de radio vanochtend was Eurocommissaris mevrouw Nelie Kroes te horen die zich schaamde voor wat er in dit land gebeurd. Kroes was degene die Ayaan Hirsi Ali bij de PvdA wegkaapte en aan Gerrit Zalm overdroeg om bij de VVD in 2003 te worden ingelijfd. Kroes was amper uitgesproken of een andere VVD-coryfee Geert Dales mengt zich in de nationale meningsuiting en meent dat als dit de consequentie is van de opvattingen van de VVD over asiel en migratie, die opvattingen moeten worden herijkt. Het aantal voorkeursstemmen voor Verdonk als lijsttrekker schijnt met het uur toe te nemen. VVD-coryfeeën, die haar populisme verderfelijk vinden, waaronder Ed Nijpels, Hans Dijkstal en partijbestuurders schijnen tegengas te geven, maar het werkt waarschijnlijk contraproductief. Men houdt zijn adem in. Eerst moet men hieruit zien te komen.

            Zelden is er in het gebouw van de Tweede Kamer op een ochtend zoveel koffie gedronken als deze ochtend waarbij 149 Kamerleden heel veel te bepraten hebben en de emoties even de vrije loop laten. Alle fracties moeten de rode draad bespreken die hun fractieleider zal volgen bij het door GroenLinks fractievoorzitter Femke Halsema aangevraagde spoeddebat dat vandaag gehouden zal worden. Een paar meter verder in het perscentrum Nieuwspoort heeft de internationale pers zich verzameld voor de door Ayaan Hirsi Ali af te leggen verklaring. Het zaaltje is afgeladen vol als Ayaan Hirsi Ali tegen elf uur omringd door veiligheidsagenten het lokaal betreedt. Ze neemt gedecideerd plaats achter het sprekersgestoelte, wacht even tot het stil is en neemt dan, geflankeerd door financiënminister Gerrit Zalm het woord.

In de zomer van 1992 ben ik naar Nederland gekomen. Ik wilde mijn leven in eigen hand nemen. Omdat ik me niet wil laten vangen in een toekomst die anderen voor mij uitstippelen. Zoals velen heb ik gekozen voor de bescherming van de vrijheid. Die vrijheid heb ik hier gevonden. Hier heb ik de mogelijkheden gekregen en aangegrepen voor mijn strijd tegen religieuze terreur.

In de winter van 2003 ben ik lid van de Tweede Kamer geworden. Dat was op uitnodiging van de VVD. Mijn voorwaarde was dat ik woordvoerder emancipatie en integratie zou worden. Dat is gelukt, maar in de politiek gaat niets vanzelf. Want wat wilde ik in het parlement bereiken?
Allereerst wilde ik de ondergeschikte positie van migrantenvrouwen aan de orde stellen, en met name die van moslimvrouwen.
Ik wilde aandacht voor de cultuur en religie van etnische minderheden en niet alleen voor hun sociaal-economische omstandigheden.
Ten slotte wilde ik dat het tot de politici hier zou doordringen dat de islam op belangrijke punten onverenigbaar is met de liberale rechtstaat.

En nu mag ik mij afvragen: ben ik hierin geslaagd?
Politiek was voor mij een kwestie van vallen en opstaan. Soms was het frustrerend en ging mij het allemaal veel te langzaam. Maar dit weet ik zeker: op mijn manier heb ik bijgedragen aan de debatten. Over de islam, de bedreiging van de vrijheid van meningsuiting, de scheiding tussen kerk en staat, huiselijk geweld, eerwraak, vrouwenbesnijdenis, het dumpen van vrouwen in hun land van herkomst. Deze zorgwekkende onderwerpen zijn niet meer weg te denken uit Den Haag.
De maatregelen die het kabinet neemt geven mij voldoening. Veel illusies over de multiculturele samenleving zijn voorgoed verdwenen: we zijn veel realistischer en opener geworden in het debat.

Intussen zijn mijn ideeën ook in het buitenland doorgedrongen. De afgelopen jaren heb ik in Europa en Amerika veel lezingen gehouden en debatten gevoerd. Ik moest een afweging gaan maken. Ga ik verder in de Nederlandse politiek of moet ik mijn standpunten in een internationale omgeving uitdragen? In het najaar van 2005 vertelde ik Gerrit Zalm en Jozias van Aartsen dat ik niet beschikbaar zou zijn voor de lijst van 2007.
Ik kies nu voor een internationaal podium, omdat ik wil bijdragen aan het grensoverschrijdende debat over de emancipatie van moslimvrouwen en de ingewikkelde relatie tussen de islam en het Westen.

Ik wil de VVD bedanken voor mijn jaren in het parlement. Dat deze partij mij heeft gevraagd en - belangrijker nog - het met me heeft uitgehouden, is niet vanzelfsprekend. In het bijzonder wil ik mijn waardering uitspreken voor mijn fractiegenoten.
Ik wil mijn collega’s in de Kamer bedanken, voor hun steun, al waren de debatten soms vinnig en scherp. Femke, dank je wel. Dank ook aan die 30.758 mensen die hun stem toevertrouwden aan een nieuweling.
Nu zult u zeggen, waarom blijf ik niet tot aan de verkiezingen van volgend jaar? Waarom heb ik besloten om na bijna drieëneenhalf jaar mijn lidmaatschap van de Kamer te beëindigen? Sinds ik in het voorjaar van 2002 publiekelijk over de islam ben gaan spreken, zijn de bedreigingen begonnen. Al ruim voordat ik in de politiek ging, is mijn bewegingsvrijheid daardoor ernstig beperkt. Dat is na de moord op Theo van Gogh alleen maar erger geworden.
 
De directe aanleiding voor het beëindigen van mijn Kamerlidmaatschap is dan ook dat ik voor het einde van de zomer uit mijn huis moet vertrekken. Op 27 april heeft het hof die uitspraak gedaan. Naar aanleiding van een klacht die mijn buren hebben ingediend - omdat zij zich in mijn buurt niet veilig voelen - heeft het Hof hen in het gelijk gesteld en mij vier maanden de tijd gegeven om mijn huis te verlaten.
Nu moet ik weer verhuizen, maar ook mijn nieuwe buren weten van de uitspraak van dit Hof.

Minister Donner is in beroep gegaan tegen deze uitspraak en ik ben hem daar erkentelijk voor: want hoe zal het anderen vergaan die worden bedreigd wanneer deze uitspraak overeind blijft? Aan mijn situatie verandert het niets: ik moet in afwachting van het beroep weer mijn koffers pakken. Een andere aanleiding voor mijn vertrek vormt de discussie over het tv-programma De heilige Ayaan. Daarbij gaat het om twee kwesties: de onjuiste gegevens die ik heb verstrekt om erkend te worden als vluchteling en het verhaal over mijn uithuwelijking.

Over het feit dat ik met een onjuiste naam en geboortedatum, en met een onjuist vluchtverhaal, naar Nederland ben gekomen, ben ik altijd zeer open geweest. In 2002 heb ik op televisie de precieze toedracht rond mijn aankomst voor het eerst uit de doeken gedaan. Sindsdien heb ik het tientallen keren herhaald, in binnen- en buitenland, in kranten, op radio en televisie. In de persmap vindt u een selectie hiervan. Ik heb vele malen de naam van mijn vader genoemd, ik heb mijn geboortedatum gegeven.

Nu vraagt u zich wellicht af: Hoe heet ik?

Ik ben Ayaan,
de dochter van Iris,
die de zoon is van Magan,
de zoon van Isse,
de zoon van Guleid,
die de zoon was van Mali,
die de zoon was van Wai’ays,
die de zoon was van Muhammad,
van Mali, van Umar,
van het geslacht Osman, de zoon van Mahamud.
Ik ben van deze clan. Mijn oervader is Darod, die achthonderd jaar geleden vanuit Arabië naar Somalië kwam en de grote stam van de Darod stichtte. Ik ben een Darod, een Macherten, een Osman Mahamud, en een Magan.

Vorige week was er nog enige verwarring over mijn naam.
Hoe ik heet ? U weet nu hoe ik heet. Er schijnen juridische vragen te bestaan omtrent de rechtsgeldigheid van mijn naturalisatie. Minister Verdonk heeft een onderzoek gelast. Ik kan de juridische problematiek niet overzien, maar ik wil wel zeggen: Hoe vaak geven mensen op de vlucht uit angst andere namen op? Wanneer het gaat om louter onjuiste persoonsgegevens is het ontnemen van de nationaliteit, in alle gevallen, ik herhaal: alle gevallen, een buitenproportionele sanctie.

Dan het verhaal over de uithuwelijking. Het tv-programma van vorige week trekt mijn geloofwaardigheid in twijfel. De slotconclusie van de makers is dat het allemaal erg ingewikkeld is. Ik kan u zeggen: dat valt wel mee.
De stelling dat ik vrijwillig een huwelijk ben aangegaan en aanwezig ben geweest op de bruiloft, is eenvoudigweg volledig onwaar. Er komt een verre neef uit Canada. Hij vraagt mijn vader om een van zijn vijf dochters. Mijn vader wijst mij aan. Ik kan u verzekeren mijn vader neemt geen genoegen met een ‘nee’. Onderweg naar Canada heb ik van een tussenstop in Duitsland gebruik gemaakt om naar Nederland te gaan en hier asiel aan te vragen.
Dat is in alle eenvoud het verhaal. Niets meer. Niets minder.
Kortom.

            De frêle zwarte gestalte achter het katheder krijgt van de aanwezige mediavertegenwoordigers een langdurig applaus. Het is niet iets wat volksvertegenwoordigers geregeld meemaken. Het zegt ook iets over het respect dat men jegens haar heeft. Het is een grootse verklaring waartoe weinigen die in een dergelijke positie verkeren, in staat zijn. Geen verwijt aan wiens adres dan ook, verheft zij zich op deze manier boven alle partijen. Een bewonderenswaardig fenomeen. Dit zal ook internationaal de nodige aandacht krijgen.

            Minister van Financiën Gerrit Zalm doet ook een duit in het zakje door te verklaren dat hij het onbegrijpelijk vindt met welk een snelheid de IND in deze zaak een onderzoek gedaan heeft. Hij spreekt de hoop uit dat die club van Verdonk dat in de toekomst blijvend zal realiseren. Je zou haast vergeten dat Rita Verdonk een partijgenote van hem is.

            Wat gaan straks de fracties doen, met name de regeringsfracties? Die kunnen toch niet alsmaar Verdonk in bescherming blijven nemen. De regeringsfracties zij natuurlijk ook niet gelukkig met wat Verdonk gisteren presteerde. Het is allemaal onbegrijpelijk voor die Kamerleden. Ook die middag gaat de naam van Verdonk wederom vele malen over de vergadertafels van de fracties en maakt men zich op voor het grote debat dat om kwart voor vijf gehouden wordt en door de publieke omroep rechtstreeks zal worden uitgezonden.
(Naar boven)

© Copyright 2006  - J.M.J.F.Janssen - Hilversum