Gemeente en corporaties verdienen prijs van de meest regenteske bestuurders
Je had ze nog in de vorige eeuw. Bestuurders in driedelig grijs, streng
kijkend, almachtig en altijd het beste voor hebbend met het gewone volk.
Maar ze bestaan nog steeds en bekleden functies in de politiek,
volksgezondheid en volkshuisvesting. Soms kun je er knap last van hebben als
die gasten je dwars zitten. Dat ondervond John Koster
uit de Voltastraat in Hilversum. Hij moet zijn huis uit. De dames en heren uit de gemeenteraad en
de woningcorporaties willen dat in de Electrobuurt een boel woningen
gesloopt gaan worden. Dus moeten de huidige bewoners er uit. Koster en
anderen verzetten zich ertegen. Lees hoe de stedelijke vernieuwing hier
gestalte krijgt. Daarnaast heeft Koster
kritiek op het
huurbeleid van minister Dekker. In een apart artikel wrijft hij zijn
ongenoegens onder haar neus.
In de column
lucht ik mijn hart.
De bewoners van de elektrobuurt hebben begin 2006 het in ieder geval voor
elkaar gekregen dat wethouder Hammer er zich mee ging bemoeien. Van de
huurdersraad Woningbouwcorporatie Gooi en Omstreken alsmede van de
corporatie zelf had men niets meer te verwachten. Wethouder Hammer die
ernstige stagnatie vreesde ging met de partijen aan tafel. Voor de bewoners
van de Elektrobuurt aanleiding om een concept convenant
op te stellen. Na de
ondertekening hiervan begint een afkoelingsperiode van vier maanden. In de
tussentijd hebben de bewonerscomité's uit de Electrobuurt de Huurdersraad
van de Stichting Gooi en Omstreken aangesproken op hun positieve
sloopadvies. De huurdersraad is een stichting en niet gekozen door huurders.
Wel moeten zij de belangen van de huurders vertegenwoordigen. Zij kunnen dat
kennelijk zonder met
de
betreffende bewoners contact te hebben. Dus wordt die club flink aangepakt.
Onlangs verdedigt men zich in een treurige brief. Klik op hun logo.
John Koster heeft inmiddels de gemeenteraad en het college van B&W
geinformeerd over de gang van zaken met die HGO. Hij de gemeente om de HGO
te negeren en om niet met die huurdersorganisatie aan tafel te gaan.
Koster is gloeiend kwaad op de HGO die nu opeens zijn sloopadvies heeft
ingetrokken. Hij vindt ook dat de HGO zich helemaal uit de markt heeft
geprijsd en echt niet moet verwachten dat er nog bewoners op de HGO staan te
wachten voor een advies. De HGO heeft een veel te grote broek aangetrokken
door zich als woordvoerder van huurders op te werpen, terwijl men zelf niet
eens gekozen is. Men benoemd zichzelf en houdt daarmee een verwerpelijk
systeem in stand dat op vriendjespolitiek is gebaseerd. Koster meent dat de
gemeente nooit met zo'n club aan tafel moet gaan zitten, ook al wil die dat
zelf nog zo graag. Voor hem is de HGO volstrekt uitgespeeld en dient er een
nieuwe huurdersorganisatie te komen die wel het vertrouwen van de huurders
geniet.