update: 20 juli 2004

Blessureleed

Het was een van die heerlijke maandagen dat je naar de Kolhornseweg gaat en aanschuift op een van die drie beachvolleybalvelden. Deze zomer kon ik er niet genoeg van krijgen. Zo ook afgelopen maandag. Prachtig zomerweer met forse temperaturen en goed gevulde velden. Ik hoefde niet lang te wachten en kon binnen tien minuten al meedraaien. Mixed team, met zijn vieren. Bijna alles is mixed aan de Kolhornseweg. Nog geen tien minuten bezig of ik verstap me. Nou ja, verstappen. Niks verstappen. Het zand houd me vast als ik naar opzij moet. Ik heb geen ronde cirkel onder mijn voet zoals bij de schoenen het geval is. Ik voel aan mijn linkerknie iets scheuren. Beetje ongemakkelijk, maar geen echte pijn. Gaande de set merk ik dat het me hindert. Ik kan weinig bewegingen meer naar links of rechts maken en de snelheid gaat er ook uit. Na de eerste set moet ik opgeven. Een uurtje aan de kant gezeten en lekkere tonijnsalades met stokbrood gegeten. Daar had Herman weer voor gezorgd. Het verlichtte mijn ongemak en dus probeerde ik het nog eens. Maar na vijf minuten moest ik echt opgeven. Naar huis gefietst, gedouched en vroeg naar bed. Die nacht sloeg de pijn toe. Bij het opstaan leek ik wel zwaar gehandicapt en kon mijn linkerbeen amper verzetten. Direct naar de huisarts. Na uitgebreid onderzoek volgt zijn diagnose: “Ja mijnheer Janssen, uw achterste kruisband van de linkerknie is gescheurd of afgescheurd. U kunt er oud mee worden.”
“Moeten we foto’s laten maken, vroeg ik verontrust.”
“Ja en wat dan. Je kan er niks op zien. Het is weefsel. Het enige is een kijkoperatie.”
Maar om via een kijkoperatie een bevestiging te krijgen van wat de huisarts constateerde, daar had ik geen behoefte aan.
“Een verwijzing voor de fysiotherapeut”, probeerde ik nog.
Had ook geen zin.
“U kunt zelf wel wat oefeningen doen. Kijk…”. En hij demonstreerde mij strekoefeningen voor mijn linkerbeen. Vanuit een liggende situatie het linkerbeen twee keer per dag twintig maal gestrekt omhoog brengen. “De spieren moeten het werk gaan overnemen en die moeten op deze wijze gaan aansterken.”
Nou ik heb er direct werk van gemaakt en de oefeningen opgevoerd tot 25 keer en dan drie maal per dag. Voorlopig moet deze jongen op de stoeltjes aan de zijkant plaats nemen. Deze zomer geen zand meer onder mijn voeten. Ik ben geblesseerd. Dat voelt toch wel lekker die aandacht.
Jacques Janssen