update: 3 januari 2004

Een halve emmer

Ik kan in woorden beschrijven wat de pijn van een blinde darm is of die van een naderend hartinfarct, maar ik kan geen woorden vinden wat je meemaakt als je stikt. Ellen heeft direct de huisartsenpost gebeld die een vrouwelijke arts stuurde. Ze trof een volstrekt panische man aan die wild naar lucht zat te happen. Diagnose van deze doortastende vrouw: vocht in de longen. Ze was uitermate zelfverzekerd en straalde professionaliteit uit voor zover ik dat nog kon onderscheiden. Ze belde een ambulance en gaf aan het ziekenhuis door een ontvangstcomité in gereedheid te brengen. Ik werd thuis al direct aan het infuus gelegd en de ambulancemedewerkers zetten mij een zuurstofmasker op, dat ik wel tien keer heb weggeslagen. In de ambulance vroeg ik steeds waar we waren en of het niet wat harder kon. Ik verkeerde in volstrekte paniek, wat bij stikkende mensen gewoon is. Om drie uur 's nachts lag ik opnieuw aan de monitor, niet vanwege een hartinfarct, maar vanwege het stikken. Heb toen binnen 20 uur 5,8 liter vocht afgescheiden, waarvan minstens vijf liter in de longen zaten. Ellen, die achter de ambulance aanreed, werd op de Diependaalselaan nog op de politiecamera gekikt.

Toen ik wat stabieler leek ben ik naar de hartafdeling overgebracht. Zondagochtend in het ziekenhuis de nodige literatuur er op nageslagen. Bij een hartinfarct (zoals het mijne in 1993) sterft er een stukje hartweefsel af. Dat doet niet meer mee en hangt er een beetje bij. Bij een groot infarct is dat een groot gedeelte dat afsterft en bij een klein infarct een klein gedeelte. De belangrijkste functie van het hart is bloed rondpompen, daarnaast dient de pompfunctie ervoor om overtollig vocht af te drijven. Aan dat laatste kan het hart al korte tijd na een infarct niet toekomen, bij anderen duurt dat wat langer (zoals bij mij dus 10 jaar). Als dat niet onderkend wordt hoopt het vocht zich op en kun je er uiteindelijk in stikken. Was dus kantje boord met mij. Heb nu weer extra medicatie gekregen welke gericht is op vochtafdrijving (de zgn. plaspillen) en op bloeddrukverlaging.
Ik voel me weer als een God op aarde. Ik kan weer mijn veters dichtdoen en hoef mijn volleybalclub niet vaarwel te zeggen, want dat was ik wel van plan. Met de huisarts heb ik een dezer dagen een evaluatiegesprek.
Jacques Janssen