Verblijf op Aarde

Kippestukjes

Videocamera en digitale fotocamera, het lag allemaal klaar. Maar de eerste dagen geen tijd gehad om Gijsje op video of de kiek te zetten. Veel te druk met allerlei logistieke taken. Om te beginnen mocht de siamees nog niet de tuin in. Natuurlijk hebben we sinds jaar en dag een afrastering voor die twee andere katten en ook is van tevoren getest of Gijs door die afrastering kon kruipen. In de woonkamer met een meter afrasteringdraad de proef op de som genomen. Met een paar stukjes kip aan de ene kant van de draad en Gijs, die gekookte kip als een niet te versmaden toetje beschouwd, aan de andere kant gezet.  Oh, wat spande hij zich in om bij die kippestukjes te komen. Lekker niet dus! Maar voorlopig moet hij eerst binnen blijven omdat onze drive-inwoning hem ongetwijfeld geruime tijd in beslag zal nemen bij zijn verkenningstochten. En dat moest eerst gebeuren. Een en ander betekende dat we het verkeer tussen die twee andere katten goed in de gaten moeten houden. Wanneer willen ze naar binnen en wanneer naar buiten de tuin in. Met gevolg natuurlijk dat ze al gauw een uur lang buiten staan te wachten om naar binnen te willen, terwijl ik met dat jonge heerschap de tijd verdrijf. Teun en Suus pikken deze behandeling niet langer, zodat we gedwongen worden de tuindeur open te zetten en de tussendeur dicht. Maar dat vinden die twee geen oplossing. Dus op de derde dag gaat die tussendeur ook open, zodat het kleine scharminkel ook de buitenlucht kan opsnuiven. Zoals verwacht gaat de meeste tijd zitten in het verkennen van de omgeving. Voorzichtig, bijna over de grond kruipend met zijn lange spinnepoten, gaat hij van bloempot naar CD-lade en van boekenkast naar sandaal. Niets dat onderweg van Gijsje geen aandacht krijgt. Alles wordt besnuft. En natuurlijk ruikt hij overal de lucht van die twee anderen. Dan gaat de bel. De overbuurman, ook een kattenspecialist, wil de nieuwe aanwinst bekijken. Als door een wesp gestoken vliegt Gijsje onder de zwarte lage bank in de kamer. Die plaats had hij op zijn inspectietocht een vindbare plek in zijn geheugen gegeven. En meer bezoekers komen. Allen moeten languit op de grond liggend het schoons bewonderen. Gijsje heeft dit ritueel vele dagen in stand gehouden en omdat wij het magere scharminkel veel kip geven en ander lekker kitten-eten, was de dag snel genaderd dat hij nog slechts over zijn buikje schuivend en derhalve met een sterk verminderde snelheid een goed heenkomen onder de bank kon zoeken.
Jacques Janssen