"Met de kennis van nu...", en daar gaat dat vingertje weer omhoog.

Download vanaf hier het rapport als u deze column niet geloofd.

update: 15 januari 2010

Met de kennis van nu?

Hoezo met de kennis van nu? Aanvankelijk heette het dat 'met de kennis van nu' hij precies zo gehandeld zou hebben. Toen hij rondom zich heen keek en zag dat hij alleen stond schoof hij aan bij zijn criticasters die hem nog wilden helpen door hem voor te zeggen, 'dat met de kennis van nu', hij toen wellicht anders geoordeeld zou hebben. Voor en tegenstanders van het rapport van de commissie Davids hadden het twee dagen over de kennis van nu.

Maar de commissie Davids heeft juist een onderzoek gedaan naar de besluitvorming in de jaren 2002 en 2003 (de kennis van toen), toen de toenmalige minister van buitenlandse zaken, De Hoop Scheffer ons de oorlog heeft ingerommeld, een toepasselijker woord is er niet.

Aan de kennis van toen is voor de besluitvormers uit die dagen niets toegevoegd. Zelfs geen voortschrijdend inzicht. Als bedoeld wordt dat voor degenen die niet door het kabinet in die beginjaren optimaal zijn geïnformeerd, is de kennis, over wat De Hoop Scheffer en Balkenende hebben uitgevreten aan het om zeep helpen van de parlementaire controle met het uitkomen van dit rapport, fors vermeerderd. Degenen die nog dachten dat het wel meevalt met de oude beschuldigingen zoals o.a. dat het volkenrechtelijk mandaat niet toereikend was en dat de Tweede Kamer niet juist geïnformeerd is en dat Balkenende helemaal geen regie voerde en dat de beslissing om de Verenigde Staten te volgen op een blauwe maandagmiddag in drie kwartier door De Hoop Scheffer is genomen, moeten ongetwijfeld zwaar teleurgesteld zijn.

Het was andermaal vermoeiend deze minister-president, die telkens de regie kwijt is als hij die moet tonen, te horen stoethaspelen vanuit zijn functie als MP uit de jaren 2002-2003, even later als de huidige MP en vervolgens als privépersoon. Als het erom gaat heeft hij zichzelf niet onder controle. De onderzoekscommissie vind het resultaat van de toenmalige besluitvorming volkenrechtelijk onjuist. "Ach het is ook maar een mening", aldus Balkenende over de commissie die hij na deze zeven jaar te hebben tegengehouden, zelf heeft in gesteld. Je moet maar durven. Maar ook het parlement die continue dit parlementaire geknoei blijft gedogen treft schuld. De rekening komt eraan, ongetwijfeld.
Zelfs de journalistiek ging mee in de bede 'met de kennis van nu' en heeft zich helemaal niet afgevraagd of we hier niet door een stel papegaaien helemaal voor de gek werden gehouden.
Jacques Janssen