




update: 18 juli 2004
|
Misschien heb ik wel gelijk
Zaterdag hoorde ik
het weer. Die radiojingle van Misschien wel de beste krant van Nederland.
Zeker vijf jaar adverteert het protestantse dagblad op radio en televisie om
lezers te werven. Dat is broodnodig ook, want de abonnees lopen bij de
geschreven media, en de dagbladen in het bijzonder, fors terug. Zo ook bij
Trouw. Daar probeert men dus al jaren met behulp van een warme zalvende stem
de potentiële lezer voor te schotelen wat hij allemaal in dit protestantse
dagblad kan vinden. Even zovele jaren worden de jingles en spotjes
afgesloten met de pay-off: Misschien wel de beste krant van Nederland.
Mijn irritaties nemen toe naarmate ik vaker deze reclametekst hoor.
Misschien wel de beste krant van Nederland. Ze zijn er het intern nog niet
over eens. Ze twijfelen bij Trouw of ze wel de beste krant van Nederland
zijn. Dat is niet erg als dat slechts bij de beoordeling van de
reclamecampagne bij een van de directeuren even opkomt, en natuurlijk weer
even snel verdwijnt. Maar om een miljoenenpubliek kont te doen van de hevige
twijfel over de eigen professionaliteit die niet aan één moment is gebonden
maar van een aanhoudende jarenlange vertwijfeling is waar kennelijk geen
eind aan komt, zegt natuurlijk alles over de kwaliteit van die krant. Als je
de beste bent, vertel je dat toch gewoon. Trouw is dus niet de beste, want
men twijfelt daar nog over. Ik, als consument, wil wel wat goeds in huis
halen. Stel je voor dat AH adverteerde met dat ie misschien wel op de
kleintjes zal letten. Niks daarvan; AH let op de kleintjes. Punt uit.
Misschien heb ik wel gelijk met deze column. Ook niks daarvan. Ik heb gelijk
met deze column. Trouw twijfelt aan zichzelf en daar moet je dus niet wezen
voor betrouwbare informatie en een goed journalistiek product. Weg met die
krant. Zeker weten.
Jacques Janssen
Copyright 2004
| J.M.J.F.Janssen - Hilversum
|