Verblijf op Aarde

Professionalisering van kooroptreden

Spiekbriefje van liednummer 34, "Op de sluizen van IJmuiden"


Ik heb het hier al eerder gehad over het gebruik van 'spiekbriefjes' in ons koor. De dirigent wil niet dat we via de partituur of het papier onze woorden de ruimte inslingeren. Liedteksten moeten van binnen uit komen, willen ze bij de aanwezigen emoties opwekken. Ik kan me daarin wel vinden ook al doe ik er nog een tijdje over om het hele repertoire een plek te geven in mijn 69-jarig lange termijngeheugen. Er zijn nog geen computers die dit kunnen navertellen omdat de oudste Pc's vanaf eind jaren tachtig stammen.
Het geval wil dat ik al snel door had dat sommige koorknapen spiekbriefjes hadden gemaakt en die in hun broekzak bij zich droegen. Dus dat gaf mij wat meer vrijheid om ook af en toe van zo'n klein spiekbriefje gebruik te maken. Ik kroop achter mijn computer en al snel rolden in Word tientallen briefjes naar buiten. Vier stuks op een A4-tje en bij elke liedtekst helemaal bovenaan in grote letters het liednummer, zodat het opzoeken vergemakkelijkt wordt. Maar de praktijk is wat weerbarstiger. Ik had om te beginnen een wat grotere letter gekozen, want die papiertjes van de anderen kon ik amper lezen. En tijdens een optreden, moet je heel snel een vluchtige blik op het briefje werpen om toch maar niet op te vallen. De eerste rij kan sowieso geen gebruik maken van die spiekbriefjes. Dat kan pas gebeuren als de spiekbriefjes zo klein zijn dat ze volledig in de handpalm kunnen verdwijnen en je als een goochelaar op handige wijze er ongemerkt een blik op kunt werpen. Soms gaat het maar om een paar woorden. Afhankelijk van de lengte van de liedteksten vouw ik de spiekbriefjes één, twee of drie keer in een harmonicamodel, zodat de uiteindelijke grootte 7 x 10 centimeter is. Tenslotte ontwikkel ik in Word een doosje dat net iets groter is en waar zo'n 25 liedteksten in bewaard kunnen worden. Omdat we ongeveer vijftig liedjes hebben maak ik twee doosjes, een van nummer 1 tot en met nummer 25 en een van nummer 26 tot en met nummer 50. Naast mijn partituur gaan deze twee doosjes elke dinsdagavond mee naar de repetities.

Al gauw blijkt dat het een groot gestuntel wordt, vooral met de wat langere liedteksten, want je kan vanaf de andere kant van een voetbalveld zien dat ik vanaf een erg lang briefje lig te spieken. Het moet echt anders. En bovendien de spiekbriefjes raken verfrommeld en er komen vouwen in en scheurtjes. Het is net oud geld. Bij het terugstoppen na gebruik worden ze steeds sneller tussen de andere papiertjes gestopt en er zijn ook al bier- en koffievlekken op waar te nemen. Dit moet beter.
Nu de vakantie is aangebroken kan ik tussen verschillende optredens nieuwe spiekbriefjes maken die allemaal exact hetzelfde formaat hebben en ook aan de achterkant bedrukt worden. Daarnaast heb ik ze gelamineerd, zodat spuug van oudere mannen niet deert en ook slagroom kan er gemakkelijk vanaf geveegd worden. Zelfs de 'voorste rij' kan zich nu spiekbriefjes permitteren. En de handel glijdt zo het doosje in. Voor sommige liedjes heb ik maximaal twee spiekbriefjes nodig, die ook eventueel dubbelzijdig bedrukt worden. Voorlopig heb ik mijn optreden aardig geprofessionaliseerd, zonder dat iemand dat merkt. Dat is immers het kenmerk van professionalisering en zeker bij zo'n groot koor als het Ruime Sop, is het de kunst om gelijke tred met die andere gasten te houden.
Jacques Janssen
                            © Copyright 2009 |  J.M.J.F. Janssen - Hilversum