doctorandus Jim Schuyt

Het PR-blad waarbij in de komende nummers een aantal medewerkers het
hemd van het lijf gevraagd zal worden.
Met Schuyt is de toon gezet.

Vuur aan de schenen

In een tijd dat politici en bestuurders in de marktsector zwaar onder vuur liggen vanwege hun tanende integriteit en groeiende inkomens en bonussen, is het van groot belang dat je geloofwaardig overkomt en dat het aangetaste imago opgevijzeld wordt. Zo ook moet de bekwame corporatiebestuurder van de Alliantie, Jim Schuyt, met rond 60.000 woningen gedacht hebben toen hij zich in zijn gelikte huisblad Hartslag van afgelopen maand door een van zijn medewerkers het vuur aan de schenen liet leggen. Want dat moet je er wel voor over hebben. Je hebt een voorbeeldfunctie of niet. Dus volgde er een interview met prangende vragen en pittige dilemma's zoals het blad zelf reeds luid aankondigde. Poeh, dat is lef hebben.

De PR-medewerker van de Alliantie zet op beschuldigende wijze de toon: "Ik kan me niet voorstellen dat je thuis geen cadeaus aangeboden krijgt. Liggen die bij jou in het wijnrek?" Met dit laatste verraadt de medewerker zijn professionaliteit, immers op dat niveau zijn wijnflessen peanuts. Hij gaf wel gevolg aan het verzoek van Schuyt om het ge-u achterwege te laten.
Schuyt glimlachend: "Met de secretaresse bekijk ik altijd wie er niets gekregen heeft en die schuiven we dan de geschenken toe". Ik kan amper een golf van onweerstaanbare ontroering onderdrukken. Dat die mensen nog bestaan.
De integriteit wordt met een priemende vraag onverbiddelijk aan de orde gesteld: "Ik heb begrepen dat je wel eens gaat golfen met relaties. Om te netwerken. Maar waar houdt het netwerken op en begint het niet integere deel van dit soort contacten?" Als deze vraag niet is voorbesproken met Jim, moet je van goede huize komen om overeind te blijven. Als er een offerte van het bedrijf op tafel ligt moet je volgens Jim niet gaan. "Je geeft dan een verkeerde indruk af naar het betreffende bedrijf en de bedrijven die ook een opdracht willen", aldus de sociologie gestudeerd hebbende corporatiebobo.
Ik geloof niet dat het bedrijf het verkeerd vindt als Schuyt mee gaat golfen en hoe die andere bedrijven dat zouden moeten weten is mij een raadsel. Hij vindt het zelf dus niet slecht. Jim aan het schuiven: "Zouden ze je meevragen te gaan golfen als ze al voor je werken, dan is de context anders. Als je een goede relatie met het bedrijf wilt onderhouden, kun je prima meegaan." Precies, als je een goede relatie voorstaat ben je van een hinderende terughoudendheid ontslagen. Het weigeren op het verzoek in te gaan wordt door die relatie verkeerd uitgelegd. En, komt zo'n verzoek een beetje ongelegen, Schuyt wacht twee dagen totdat de offerte gehonoreerd is en gaat dan op de uitnodiging in.
Bij Timmer, Cerfontaine of Van den Nieuwenhuyzen zou een siddering door hen heen gaan als ze gevraagd zouden worden: "Hoe zorg je ervoor dat jouw positie zuiver blijft? Dat je geen misbruik maakt van de macht die er aan kleeft." Tjakkaa. Jim is onverstoorbaar en verraad zijn uitzonderlijke klasse: "Ik geef geen leiding op basis van macht. Strepen tellen is aan mij niet besteed. Argumenteren en dus op basis van gezag in mijn positie staan, dat past me wel."
Kijk, en daar overspeelt deze corporatiebolleboos zijn hand. Het was toch de Huurdersvereniging Atrium die anderhalf jaar lang bij mijnheer Schuyt op de deur heeft geklopt en met uiteenlopende argumenten aantoonde recht te hebben op een plek aan de overlegtafel van de Alliantie met zijn huurdersvertegenwoordigers. Wat was het antwoord van deze zorgzame bestuurder die zijn gezag heeft opgebouwd met naar argumenten te luisteren: "Beste huurdersclub de statuten laten dit niet toe, wegwezen en daar is het gat van de deur."
Het is niet waar. Jazekers. Daar zit deze mijnheer niet mee. Is Schuyt bang voor argumenten of brutale huurdersvertegenwoordigers? Welnee, luister naar hemzelf in zijn lijfblad als hij met een knipoog verteld: "Het belangrijkste is dat je je zowel thuis als op het werk omringt met mensen die je op je nummer kunnen zetten. Je moet mensen om je heen hebben met kwaliteit en eigenzinnigheid die niet stilvallen als je hebt gesproken." Als er één club was die zich niet het kaas van het brood liet eten en Schuyt voortdurend liet zien waar het in het jaarverslag van de Alliantie aan schortte, was het wel die huurdersclub van Atrium. En die was hij liever kwijt dan rijk.

Schuyt denkt op deze wijze zijn imago wat op te poetsen, maar het is hem ontgaan dat deze ouderwetse popi-jopie-achtige stijl waarmee hij zich populair wil maken, niet meer van deze tijd is. Daar moeten zelfs zijn medewerkers die hij op een mediacursus stuurt doorheen prikken. Voor mij is het hem in ieder geval niet gelukt zich een progressief aureool te creëren hoezeer hij zich het vuur aan de schenen liet leggen, want in werkelijkheid is hij zo conservatief dat hij daarmee Geert Wilders ver achter zich laat.
Jacques Janssen