Optreden in het natte Nijverdal op zaterdag 19 juni 2009.
Foto: mevrouw Schaaf
update: 28 juni 2009 |
Optreden in het roerige Nederhorst den Berg op zondag 20 juni 2009,
tijdens een korenspektakel. Foto: mevrouw Schaaf
Hier staan we, we
kunnen niet anders
Mijn
vuurdoop bij 'Het Ruime Sop' gehad. Ik heb er naar uitgekeken. De koorknapen
zaten al weken aan mij te trekken, maar ik kon nog steeds de boot afhouden
omdat ik nog geen zangpak had en mij nog onzeker over tekst en melodie
achtte. Ik vond dat ik echt niet met mijn gewone kleren in dat koor kon
staan, ook niet op de laatste rij. Maar uiteindelijk heb ik bij 'Kantje
Boord' in Naarden onder het toezichthoudend oog van Ellen mijn
uitrusting aangeschaft. Dinsdagavond nog eens
goed gerepeteerd en dan maar hopen dat het zondag in Nederhorst den Berg
allemaal goed zit. Nederhorst den Berg ligt niet ver van Hilversum. Ik weet
waar het ligt, tenminste in grote lijnen. TomTom hoef ik niet mee. Op de
Vreelandseweg gewoon voorbij de Zuwe direct na de bocht naar links, rechtsaf
slaan langs het kanaal rijden en dan rechtsaf het sluisbruggetje over. Dan
moet ik direct linksaf slaan vertelde menige koorknaap mij. Deed ik en reed
langs de Vecht het dorp in. Een van mijn cardiomaatjes, die in Nederhorst
den Berg woont zei mij: "Jongen, jij rijdt gewoon rechtdoor en dan kom je
er vanzelf. Het is één lange weg en je rijdt zo het dorp weer uit. Aan je
rechterhand kom je de feesttent tegen waar jullie moeten optreden." Hij
zou er ook zijn. Iemand van het koor had nog tegen mij iets over de
sportvelden geroepen. En toen ik die in het vizier kreeg parkeerde ik er aan
mijn rechterhand waar ik tennisvelden en een clubhuis zag en een grote
opblaastent die met een compressor onder druk wordt gehouden hetgeen zijn
bolle vorm verklaart. In mijn kloffie liep ik het clubhuis van de
tennisvereniging binnen en liep aan de andere kant weer naar buiten de baan
op. Nagapende ogen voelde ik op mijn jack. Langs de banen zitten allemaal
van die mooi aangeklede vrouwen. Ze ontwaren deze shanty-koorknaap en wenden
hun hoofd af om mij hun gelach niet te laten zien. De kleding matched niet.
Ik voel me opgelaten en maak gauw dat ik wegkom. Op de parkeerplaats vraag
ik een man die van de tennisbaan komt, of die opblaashal soms de tent is
waar de koren moeten optreden. "Ik moet namelijk dadelijk met mijn
shantykoor zingen," verduidelijkte ik, alsof hij dat aan mijn uitrusting
nog niet gewaar was geworden.
Hij was erg
vriendelijk en wees mij hoe ik zou moeten rijden. Ik zou aan het eind van
deze weg rechtsaf het dorp moeten inrijden. Maar ik kwam toen op een
doorgaande weg. Ik heb nog drie keer moeten vragen, aleer ik mijn bariton
over het Nederhorster landschap kon laten galmen. Ben ik nou zo dom.... of
zijn... Mijn spiekbriefjes kwamen
goed van pas, en omdat ik op de achterste rij stond kon niemand dat zien. Na
een onafgebroken uur te hebben gezongen, konden we ons tussen de mensen
begeven. Het voelde wel lekker dit concert en ik denk dat ik er mijn
verblijf ga continueren.
Jacques Janssen
© Copyright 2009 | J.M.J.F. Janssen - Hilversum |
