 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
| |
| |
Langzaam verlaat het licht
je ogen en zal er een blauwe transparante schijn over je leven
neerdalen. Laat het komen, geef je over en heb vrede. |
| |
|
|
Eerst vertrekken om te kunnen terugkomen
Maar dan zal ik toch eerst het lichaam, waarin ik
sinds 1940 in huis, moeten verlaten. Aardmensen hebben grote moeite met het
verlaten van hun lichaam.
Het liefst zouden ze het eeuwige leven willen hebben.
Bij het uitblazen van
je laatste adem gaat de eerstgeborene heen die in jouw levensstuk heeft
gefigureerd. Niet de dood is verlies, maar als anderen vergeten dat je er
was, is verlies. Bram Vermeulen zong het: "dood ben ik pas als jij me
bent vergeten". Om voort te leven nadat het lichaam hard en stijf is
geworden, zullen andere Aardmensen je in hun herinneringen moeten
oproepen. Leven op momenten dat Aardmensen je nodig hebben of willen
raadplegen. Soms tijdens een nadrukkelijke meditatie, en soms kom je in een
flits voorbij.
Aan de andere kant, de dood is een bewijs dat je er was. |
Ik ga liever aan kanker
dood dan aan Altzheimer
Begraven of
cremeren. Het zal velen een zorg zijn.
Anderen vechten een interne strijd uit over welke afscheidsceremonie aan de
achtergeblevenen zal worden aangeboden.
|